سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

69

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

از ابراهيم بن اسحق النهاوندى از عبد اللّه بن حماد از حذيفه بن منصور قال : سئلت ابا عبد اللّه عليه السلام عن رجل تزوّج امّة على حرة لم يستأذنها ؟ قال : يفرّق بينهما . قلت : عليه ادّب ؟ قال : نعم ، اثنا عشر سوطا و نصف ثمن حدّ الزانى و هو صاغر . قوله : و زاد فيها : ضمير در [ فيها ] به روايت حذيفه راجع است . قوله : و تأويل البطلان : يعنى حكم ببطلانيكه در حسنه حلبى وارد شده . قوله : بانّه آئل اليه : ضمير در [ بانّه ] به بطلان و در [ اليه ] به عقد راجع است . قوله : على تقدير اعتراض الحرة : مقصود از [ اعتراض الحرة ] ردّ و اجازه ندادن وى مىباشد . قوله : خلاف ظاهره : ضمير در [ ظاهره ] ببطلان راجع است . قوله : قاصرة عن معارضته : يعنى از معارضه با حسنه حلبى . مؤلف گويد : وجه قصور ضعف سند روايت سماعه و قوّت آن در حسنه مىباشد .